MODERA / DESK IDEA
میز حرفه‌ای دو مانیتوره برای برنامه‌نویسی
یک میز حرفه‌ای با دو نمایشگر، لپ‌تاپ داک‌شده و ابزارهای کنترل؛ تجهیزات بیشتر، اما هرکدام در لایه‌ای مشخص و دور از مسیر اصلی کار.
GEAR / ON THE DESK
تجهیزات روی این میز
برای ساختن این ایده، لازم نیست دقیقاً همین مدل‌ها را داشته باشید؛ مشخصات هر وسیله نقطه شروع انتخاب شماست.
| وسیله | مشخصات |
|---|---|
| نمایشگر اصلی | پنل تخت افقی با حاشیه باریک و پایه رومیزی مشکی |
| نمایشگر عمودی | پنل باریک‌تر در سمت چپ برای محتوای بلند |
| لایت‌بار نمایشگر | چراغ خطی باریک روی لبه بالایی نمایشگر اصلی |
| بازوهای نمایشگر | دو پایه مشکی مستقل با قابلیت تنظیم موقعیت |
| شلف میز | چوب زبان‌گنجشک با رنگ مشکی و فضای آزاد زیر آن |
| لپ‌تاپ | بسته و قرارگرفته در داک عمودی سمت راست |
| هدفون | دورگوشی مشکی روی پایه مستقل |
| داک اتصال | واحد رومیزی مشکی با چند درگاه در پنل جلو |
| پایه گوشی | نگهدارنده عمودی مشکی زیر شلف |
| کیبورد | مکانیکی کامپکت و مشکی، بدون بخش نام‌پد |
| ماوس | ارگونومیک مشکی با تکیه‌گاه شست |
| کنترلر میان‌بر | نه کلید فیزیکی و دو کنترل چرخشی |
| دسک‌پد | مودرا، اندازه بزرگ ۹۱ × ۴۳ |
| گیاه رومیزی | گلدان تیره با برگ‌های سبز محدود |
این میز یک کانسپت طراحی و کیوریت‌شده توسط مودرا برای توسعه‌دهنده، تحلیل‌گر یا کسی است که در طول روز میان چند محیط کاری جابه‌جا می‌شود. تصویر به فرد یا دفتر واقعی نسبت داده نمی‌شود؛ هدف، ساختن یک الگوی قابل بازسازی برای زمانی است که یک لپ‌تاپ و یک نمایشگر دیگر دیگر پاسخ‌گوی گردش‌کار نیستند.
تعداد تجهیزات این ستاپ از دو میز قبلی بیشتر است، اما هیچ‌کدام بدون دلیل وارد تصویر نشده‌اند. نمایشگرها لایه دید را می‌سازند، شلف ابزارهای اتصال را از سطح اصلی جدا می‌کند و کیبورد، ماوس و کنترلر میان‌بر در نزدیک‌ترین فاصله به کاربر می‌مانند. نتیجه بیشتر شبیه یک سیستم است تا مجموعه‌ای از وسایل مشکی.
این میز برای چه کسی مناسب است؟
این چیدمان برای کسی مناسب است که یک نمایشگر اصلی را به محیط توسعه، طراحی یا تحلیل اختصاص می‌دهد و هم‌زمان به یک سطح عمودی برای مستندات، لاگ‌ها، پیام‌ها یا پیش‌نمایش موبایل نیاز دارد. نمایشگر دوم قرار نیست همیشه پر از پنجره باشد؛ ارزش آن در جداکردن محتوای مرجع از فضای اصلی تمرکز است.
اگر بیشتر روز را فقط در مرورگر و ابزارهای سبک می‌گذرانید، این تعداد وسیله ضروری نیست. این ستاپ زمانی معنا پیدا می‌کند که میان لپ‌تاپ، دو نمایشگر، تماس، هدفون و چند ابزار ورودی جابه‌جا می‌شوید و هر تغییر کوچک در گردش‌کار بارها در روز تکرار می‌شود.
تجهیزات بیشتر چطور شلوغ نمی‌شوند؟
راز این میز حذف تجهیزات نیست؛ جداکردن آن‌ها در سه عمق متفاوت است. نمایشگرها و لپ‌تاپ در عقب قرار دارند، شلف و ابزارهای اتصال لایه میانی را تشکیل می‌دهند و محدوده تایپ در جلوی میز آزاد می‌ماند. هر وسیله‌ای که دائم لمس نمی‌شود، از لبه جلویی فاصله گرفته است.
پالت تقریباً تک‌رنگ هم به این نظم کمک می‌کند. وقتی بدنه نمایشگرها، پایه‌ها، شلف، کیبورد و لوازم جانبی همگی میان مشکی و گرافیت حرکت می‌کنند، تفاوت فرم‌ها کمتر به چشم می‌آید و نور خاکستری دیوار اجازه نمی‌دهد تصویر بیش از حد سنگین شود.
پنج تصمیم اصلی طراحی
نمایشگر دوم عمودی است، نه نسخه کوچک‌تر نمایشگر اصلی
پنل عمودی برای رقابت با نمایشگر اصلی اضافه نشده است. عرض کمتر آن باعث می‌شود نگاه اصلی همچنان روی پنل افقی بماند، اما ارتفاع کافی برای مستندات، ترمینال، فهرست وظایف یا پیش‌نمایش صفحات موبایل فراهم شود.
بهتر است پنجره‌های ثابت و کم‌تعامل روی این نمایشگر قرار بگیرند. اگر دائماً میان دو پنل حرکت می‌کنید، زاویه یا فاصله نمایشگر دوم احتمالاً بیش از حد زیاد است.
شلف، مرز میان نمایش و کنترل است
شلف علاوه بر بالا‌آوردن نمایشگرها، داک اتصال و پایه گوشی را به عقب می‌برد. این ابزارها همچنان دیده و قابل دسترسی‌اند، اما وارد محدوده حرکت ساعد نمی‌شوند. فضای خالی زیر شلف نیز مسیر کابل‌ها را کوتاه‌تر و خواناتر می‌کند.
کنترلر میان‌بر باید یک وظیفه واقعی داشته باشد
کنترلر کوچک سمت چپ فقط زمانی ارزشمند است که کلیدهایش به کارهای پرتکرار اختصاص داده شوند؛ برای مثال کنترل میکروفون، تغییر فضای کاری، اجرای فرمان‌های ثابت یا مدیریت تایم‌لاین. اگر هنوز برای هر کلید دنبال کاربرد می‌گردید، احتمالاً این ابزار برای گردش‌کار شما زود است.
موقعیت سمت چپ باعث می‌شود دست غالب روی ماوس باقی بماند و دست دیگر فرمان‌های کوتاه را اجرا کند. فاصله کنترلر تا کیبورد هم باید آن‌قدر کم باشد که برای رسیدن به آن شانه حرکت نکند.
ابزارهای متحرک یک ناحیه پارک دارند
لپ‌تاپ بسته، گوشی و هدفون همگی در سمت راست و پشت محدوده فعال قرار گرفته‌اند. این بخش نقش پارکینگ تجهیزات را دارد؛ دستگاه‌ها در دسترس‌اند، اما هر بار که روی میز گذاشته می‌شوند جای تازه‌ای اشغال نمی‌کنند.
سطح کار از تجهیزات جدا دیده می‌شود
با وجود رنگ‌های نزدیک، بافت نرم دسک‌پد محدوده تایپ را از چوب مشکی شلف و میز جدا می‌کند. این تفاوت متریال کمک می‌کند سطح فعال بدون استفاده از رنگ تند یا نور RGB قابل تشخیص باشد.
نقش دسک‌پد بزرگ مودرا
در میزی با عرض ۱۵۰ تا ۱۸۰ سانتی‌متر، دسک‌پد بزرگ مودرا با اندازه ۹۱ × ۴۳ سانتی‌متر فضای مشترکی برای کیبورد، ماوس و کنترلر میان‌بر ایجاد می‌کند. این اندازه اجازه می‌دهد هر سه ابزار روی یک سطح بمانند، بدون آنکه تمام عرض میز یا ناحیه پارک تجهیزات را بپوشاند.
سطح مات، بازتاب نمایشگرها و نور جانبی را کنترل می‌کند و دوخت تیره دور محصول مرزی کم‌کنتراست می‌سازد که با پالت گرافیت و مشکی میز هماهنگ است. برای تطبیق این ابعاد با میز خودتان، راهنمای انتخاب اندازه دسک‌پد را بررسی کنید.
چطور این ورک‌استیشن را بازسازی کنید؟
- ابتدا مرکز نشستن و جای نمایشگر اصلی را مشخص کنید؛ همه اجزای دیگر باید نسبت به این نقطه تنظیم شوند.
- نمایشگر عمودی را در سمتی بگذارید که با کمترین چرخش گردن دیده شود و لبه داخلی آن نزدیک پنل اصلی بماند.
- پیش از خرید شلف، ارتفاع پایه‌های نمایشگر و فضای لازم برای داک اتصال را اندازه بگیرید.
- لپ‌تاپ، هدفون و گوشی را در یک ناحیه ثابت پارک کنید و کابل‌های آن بخش را از پشت شلف خارج کنید.
- کیبورد را روبه‌روی بدن قرار دهید، نه دقیقاً روبه‌روی مرکز هندسی دو نمایشگر.
- کنترلر میان‌بر را فقط بعد از تعریف فرمان‌های پرتکرار اضافه کنید.
- دسک‌پد را براساس مسیر حرکت دست تنظیم کنید و حداقل یک ناحیه آزاد برای قرارگرفتن ساعد باقی بگذارید.
- در پایان همه کابل‌های برق، تصویر و داده را به یک مسیر زیر میز منتقل کنید تا تغییر ارتفاع میز به اتصال‌ها فشار وارد نکند.
پس از چند روز استفاده، تعداد دفعاتی را که برای پیداکردن پنجره، اتصال کابل یا برداشتن هدفون مکث می‌کنید بررسی کنید. یک ورک‌استیشن حرفه‌ای با تعداد ابزارها تعریف نمی‌شود؛ کیفیت آن به کم‌شدن همین اصطکاک‌های کوچک بستگی دارد.
تجهیزات بیشتر فقط زمانی حرفه‌ای‌اند که هرکدام یک تصمیم را کوتاه‌تر کنند.
